raadsvergadering 13/9: Cor Woudstra, spreekt zich uit naar aanleiding van het weglopen op 12 juli!

Ik wil n.a.v. de gebeurtenissen van de raadsvergadering op 12 juli   terugkomen op hetgeen in onze beleving als D66 is gebeurd en dit nav de besluitenlijst.  Het lijkt namelijk dat we als ...

Ik wil nav de raadsvergadering  terugkomen op hetgeen in onze beleving als D66 is gebeurd en dit nav de besluitenlijst.  Het lijkt namelijk dat we als oppositie na de beantwoording van het college de raadszaal hebben verlaten. Maar dat is niet het geval.

Na de 1e termijn waarin wij als oppositie de moties hebben ingediend, voor ons conform een brief van 7 juni, over de procedure van de behandeling van de programmabegroting,  is het college keurig en nagenoeg volledig ingegaan op de bijdrage van de oppositie. Na deze beantwoording van het college waarin door het college diverse toezeggingen werden gedaan nav de ingediende moties, zie besluitenlijst, werd er wederom een schorsing gehouden. In deze schorsingsperiode is getracht om met meerdere partijen, lees coalitiepartijen, consensus te zoeken. Helaas,  bleken deze pogingen niets op te brengen. Toen al was voor ons gevoel dat geen sprake was van luisteren en waren de stellingen al ingenomen.

Na deze schorsing heeft namens de coalitie de heer Immerman het woord gevoerd. In de besluitenlijst is hierin niets terug te vinden. Deze bijdrage van de heer Immerman, namens de coalitie,  heeft bij ons als oppositiepartijen zoveel kwaad bloed gezet dat wij ons niet meer serieus voelden worden genomen. Daar waar het college in een eerdere termijn deuren opende, gooide de coalitie deze deuren keihard dicht. Niet gemotiveerd werden de moties van de oppositie door de coalitie afgewezen. Debat was niet meer mogelijk omdat toen van beide kanten de stellingen alleen maar harder werden. Luisteren en gehoord worden deed niet meer ter zake.  Wij, D66 Borne,  spreken het nog maar eens uit, maar de macht van het getal werd hier nadrukkelijk uitgevoerd. Wat er die avond gebeurde en ook dat staat niet in de besluitenlijst  werd het goed voorbereide huiswerk,  dat door de oppositie is gedaan, vaak met ambtelijke ondersteuning, in een hand omdraai naar de prullenbak verwezen. Zonder opgaaf van redenen of motivatie. Maar met de woorden als prematuur, niet relevant of  andere woorden maar van gelijke strekking.  Dat zette er veel kwaad bloed bij ons en we kregen nadrukkelijk het gevoel dat we door de coalitiepartijen niet serieus werden genomen.  We werden,  zo werd het bij ons gevoeld, als een stelletje kleine kinderen behandeld en de schijnbaar grote broers die alles beter wisten zaten tegen over ons. Het gevoel van minachtig is hier, zeker bij ons,  op zijn plaats.  Er was voor ons geen doorkomen meer aan. Mede omdat er door beide partijen, zowel coalitie en oppositie niet meer naar elkaar werd geluisterd.

Ik loop lang mee in de politiek. Ik heb heel wat algemene beschouwingen meegemaakt. Ik weet, als geen andere in deze raadzaal, dat het als oppositie vaak lastig is om je ideeën ,voorstellen, amendementen of moties, hoe goed bedoeld,  om een meerderheid krijgen. Maar men kan niet zeggen dat wij in al die jaren,  niet constructief meedenken en meewerken.  Als wij een Calimero-gevoel, zij zijn groot en wij zijn klein,  zou hebben of over hebben gehouden in al die jaren, dan zou van een constructieve opstelling niets meer over zijn.

Echter een opstelling van deze coalitie, zoals die avond plaats vond, heb ik van een coalitie in welke samenstelling dan ook  nog nooit eerder meegemaakt.  Voor ons is dit echt een dieptepunt.

Als dan na de vakantie getracht wordt om weer met elkaar in gesprek te komen, om begrip te krijgen voor elkaar standpunt, dan ben ik ook in die poging erg teleurgesteld. Er is wel geluisterd naar elkaar, maar volgens mij en dat gevoel heb ik nadrukkelijk is er geen begrip ontstaan. Geen begrip en dus ook geen of onvoldoende respect en vertrouwen naar elkaar. We vallen om een paar woorden want die worden weer anders uitgelegd dan dat ze zijn bedoeld.

Ik zal afsluiten omdat het anders niet meer nav de besluitenlijst gaat en ik mij teveel zal laten leiden door mijn gevoel.  Er is veel schade ontstaan, zeker in de onderlinge verhoudingen als het gaat om  begrip en vertrouwen. Dat neem je niet zomaar weg bij ons. Er zijn naar ons gevoel alleen maar verliezers. Dit is niet in het belang van Borne.  Ik, wij,  hebben ons wel eens beter gevoeld.